Dag 4: de eerste dag in de trein

De eerste nacht in de trein hebben we overleefd ;-). Rogier heeft redelijk geslapen, Ellen wat minder. Ellen slaapt beneden en daar blijkt het een stuk smaller dan boven. (De overigens niet meegebrachte deurstop blijkt onbruikbaar door de schuifdeuren ;-)) Voor het eerst daglicht in de trein en kunnen we wat van het landschap zien. Zoals verwacht is er voornamelijk bos, bos en nog eens bos te zien.....hoezo is ontbossing een probleem op aarde??? 

Het ontbijt is uiteraard ook hier niet spannend. De Russen kennen niet echt het verschil tussen ontbijt, lunch en avond eten. Wederom wat warme worsten voor Rogier. Ellen probeert brood met kaas, maar natuurlijk is het brood ook hier droog en bijna niet weg te krijgen. De Russen zitten zoals, bijna de hele dag, alweer aan het bier. 

Het toilet is op zich ook een uitdaging. Met het schommelen van de trein klotst het behoorlijk..... 

Het uitzicht veranderd af en toe, maar tot nu toe is het overwegend bos. Hier en daar zijn in onze ogen wat volkstuinen te zien, maar we vrezen dat de mensen hier in deze kleine houten huizen toch echt leven. Het contrast met Moskou is erg groot!!! 

De trein stopt hooguit een paar keer per dag. In de meeste gevallen is het niet meer dan 2 minuten, maar soms is het een kwartier. In dat geval kunnen we er even uit, maar we gaan niet te ver bij de ingang vandaan. Er is geen signaal als de trein vertrekt en je hoort het nauwelijks. Hiervoor zijn we ook gewaarschuwd.

Op de perrons staan redelijk wat mensen (Babushka's, letterlijk 'moedertjes van Rusland') die van alles en nogwat verkopen. Gelukkig zijn ze niet opdringerig en kan je rustig wat uitzoeken. Waarschijnlijk heeft dat vanwege de taalbarriere toch geen zin bij toeristen.

De trein zit veel minder vol dan verwacht. Zeker niet veel toeristen wat op zich wel jammer is. 

's avonds arriveerde de trein in Perm, de thuisbasis van Alexi. Na nog even snel met hem op de foto te zijn gegaan hebben we afscheid genomen en was er weer meer ruimte in de coupe. Het was jammer dat hij niet iets beter engels sprak, maar aan de andere kant was hij zoals de meeste Russen niet heel erg spraakzaam. 

Bij het vertek van de Alexi liet onze provodnika ons zien dat Ellen op de bank had geslapen en dat je die ook uitklappen zodat er een breder bed was.....komt ze nu pas mee.

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *