Dag 17: Veel tempels

Na een avondje Beijing lekker geslapen in een grote hotelkamer. Vandaag stond de eerste van drie excursiedagen op het programma. We hadden wederom een kleine groep, 4 personen. Samen met  Annelies en Hans en onze gids Peter gingen we vandaag naar het Tiananmen Square (Plein van de Hemelse Vrede) en de Verboden Stad.

Het Plein van de Hemelse Vrede is het grootste plein ter wereld (en dat kan wel aardig kloppen), maar was helaas grotendeels afgesloten i.v.m. hoogwaardig bezoek uit Griekenland. Dat zal waarschijnlijk wel iets met de Olympische Spelen te maken hebben.

Naast het plein bevindt zich de Verboden Stad. Dit is echt gigantisch groot, je kan hier makkelijk 5 dagen doorbrengen om alles te zien.... Wij hebben slechts een paar uur de tijd. Op dit momet is "slechts" 35 procent van de stad openbaar...men is nu druk bezig om in 2020 85 procent open te hebben (de 600e verjaardag van de stad). Het is echt indrukwekkend en vooral groot. Alles heeft hier een betekenis en dat is erg mooi. De tempels zien er nog steeds ontzettend mooi uit. Elke 3 jaar worden de vele gebouwen met alle mooie beschilderingen gerestaureerd. In Mongolie hebben we ook wat vervallen tempels gezien, maar die staan in schil contrast met wat we hier allemaal hebben gezien. De meeste bomen die hier staan zijn ook een paar 100 jaar oud. We hebben er zelfs 1 van 800 jaar gezien.

Na de Verboden Stad stond de lunch op het programma. We kwamen een zeer grote zaal binnen waar veel mensen aan vierkante tafels zaten te eten, maar ook veel luidruchtig personeel liep. Ze schreeuwden gewoon door de zaak heen. Zo houden ze elkaar op de hoogte waar tafels vrij zijn..... wat een gekkenhuis in die tent. De vele schalen die ze opdienen schijnen ook van uitstekende kwaliteit te zijn.... hoe hard ze daarmee gooien. We gingen zitten en de gids had blijkbaar al voor ons besteld. Er werden ontzettend veel schalen opgediend..... het zag er super lekker uit en dat was het ook. Het gereedschap bestond uiteraard uit stokjes en dat was even wennen....onze gids is uiteraard geboren met die stokjes en dat was te zien. Volgens Peter (gids) was dit eten representatief voor de rest van China dus dat heeft vertrouwen en verwachtingen geschept. Menukaarten zijn ook veel met plaatjes dus dat maakt het bestellen ook best eenvoudig.

Na de lunch zijn we naar de Temple of Heaven Park gegaan. Het was een mooi en uiteraard groot park met wederom tempels. Op een van de vele mooie lokaties waren veel mensen van alles en nog wat aan het doen, maar vooral spelletjes. Het leek wel een nationale buitenspeeldag waarbij dan alleen de kinderen zijn vervangen door de ouderen. We vroegen aan de gids of deze mensen niet hoeven te werken. Volgens de gids waren deze hangouderen al met pensioen. In China gaan vrouwen bij 40 jaar en mannen bij 45 jaar al met pensioen bij lichamelijk zwaar werk en bij kantoorwerk bij 50 en 55 jaar.

China is het land met het grootste aantal internet aansluitingen en daarom hadden we verwacht makkelijk internet te vinden, maar dat valt heel erg tegen. Sterker nog, buiten ons hotel hebben we niets gevonden (en het is nog langzaam ook).

Na het park stond nog een "verplicht" bezoek bij een zijde-fabriek op het programma. Het schijnt een soort verplichte excursie vanuit de overheid te zijn. Op zich wel even leuk om te zien hoe het allemaal gemaakt werd, maar verder was het niet bijster interessant. Het was een overheidsinstelling en daarom zouden ze de laagste prijzen kunnen garanderen....nadat we de avond ervoor op de markt waren geweest wisten we dat dit toch echt duurder was. Er lagen zelfs kleden van zo'n 17.000 euro.

Ook het diner was onderdeel van de excursie en ook dat was erg lekker. Het is niet te vergelijken met de Chinees in Nederland..... Aan de chinese gebruiken tijdens het eten moeten we nog wel even wennen. Onze gids is net een eetfabriek....wat wij met lepels naar binnen zouden kunnen schuiven doet hij met stokjes in de hoogste versnelling. Daarnaast laat hij botjes rustig weer uit zijn mond vallen en smakken is blijkbaar ook geen probleem. Een tafel is na het eten net een slagveld....wat een bende! Gelukkig is onze tafel geen uitzondering.

Van onze gids begrepen we dat het houden van huisdieren hier aan strenge regels is gebonden. Zo mag je in het centrum alleen kleine honden houden (kleiner dan 40 cm, dat kun je niet eens een konijn noemen, laat staan een hond) en mogen ze alleen tussen 06.00 en 08.00 en 19.00 en 22.00 worden uitgelaten. In de buitenwijken zijn wel grotere honden toegestaan.....

Vandaag was het ook de hele dag volledig grauw. Ik vrees dat zolang we in Beijing zijn geen blauwe lucht gaan zien. Dat is erg jammer, want de stad kan vele malen mooier lijken. Het zicht is vaak echt belabberd, ik vraag me af of dat met de Spelen heel anders zal zijn....die zijn al over zo'n 40 dagen volgens de countdownklokken.

's Avonds zijn we weer terug gegaan naar de Silk Market om mijn pakken af te spelden zodat ze konden worden afgemaakt. Uiteraard zijn we daar niet met lege handen vertrokken, zijn we wat Yuan (munteenheid) armer en een paar mooie nepspullen rijker. Het afdingen gaat steeds beter af en het is gewoon leuk. We beginnen de bodemprijzen te benaderen, want de verkopers worden steeds chagerijniger en dat is een goed teken!

Vandaag hebben we bijna alles lopend gedaan en daarom zijn onze voeten aardig gaar....morgen wat meer met de auto, hopelijk kunnen ze een beetje herstellen, want ze moeten nog even mee.

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *