Dag 26: Yangshuo, massage

Vanochtend lekker uitgeslapen en ergens een ontbijtje gescoord. Daarna bij ons hotel de toeristische dingen voor de komende dagen geregeld.

Na het ontbijt hebben we het dorp verkend. De omgeving is echt super mooi. Het dorp is omgeven met zeer stijle, maar toch zeer groene bergen. Waarschijnlijk is het daarom hier ook zeer toeristisch. Je wordt hier continu lastig gevallen door mensen die iets van je willen. Meestal is dat toch wel geld....... Ondanks dat het hier toeristisch is, zijn de prijzen totaal niet hoog. Zo hebben we hier zitten internetten in een gigantisch groot internet cafe.... een uurtje kostte 0,25 euro.... waarom niet gratis?

Een van de toeristische attracties hier is de rivier. Ook wij hebben een boottocht geregeld, maar dat is pas morgen.

's Middags lekker bij de rivier doorgebracht. Het is hier ook erg warm: 30-35 graden. Gelukkig is het hier wel beter uit te houden dan in Xi'an. Het is hier namelijk iets minder vochtig.

's Avonds gegeten in het toeristische centrum (dat is het hele dorp). Het is wel super druk en dat maakt het in ieder geval gezellig. Overal is live muziek en kei harde disco's (waar niemand is). Volgens mij zijn hier iets te veel tenten...... ik vraag me af waar ze geld aan verdienen. Zeker gezien de hoeveelheid personeel. In een doorsnee restaurant staan meer dan 10 personen bediening en zijn niet meer dan 3 a 4 tafels gevuld................. Als je gaat zitten blijven ze meteen aan je tafel staan om de bediening op te nemen. Soms wil je eerst alvast wat drinken bestellen en later het eten....., maar dat gaat niet overal......??? Ook het opdienen is soms erg apart...... voor dat het laatste is opgediend is het eerste al weer koud.......

Vanavond hadden we ook een massage geregeld. Ze zouden naar onze hotelkamer komen...... zou het meer dan een massage zijn? Dat kon bijna niet voor dat geld, maar je weet het nooit. Het bleek 'gewoon' een chinese massage te zijn. Gelukkig hadden we er een met olie genomen, maar deze kleine chinezen konden toch stevig masseren. Ja, het waren kleine chinezen en een doorsnee is al klein........ deze dames waren 1.40 ofzo. Het was soms even afzien, maar toch wel lekker.
Daarna nog even naar de lokale reggea bar geweest waar uiteraard ook live muziek was..... het was alleen geen relaxte reggea, maar stevige rock. Soms had je het idee dat de zanger zelfs te slecht voor de voorronde van Idols was (en daar hebben ze al geen eisen), maar het was zeker wel gezellig!

Onderweg naar de bar dacht Ellen dat ze een foto van een paar aziaten moest maken....., maar het bleek dat ze met haar op de foto wilden..... Blonde lange dames ze je niet veel China.

Dag 25: Weer een dag in de trein

Vandaag de laatste keer dat we meer dan 24 uur in de trein zitten en dat is maar goed ook. Tot nu toe viel de verveling wel mee....., maar wat doe je als ook geen zin hebt om je te vervelen???

Onze militair was al vrij vroeg wakker en dus werd de rest ook vroeg wakker en was het tijd om de dag verder door te gaan komen...... nog maar 12 uur in de trein.....

We zien regelmatiger blauwe lucht. Op zich is dat leuk, maar of dat beter voor ons is? In de trein is het met de airco goed uit te houden, maar als we de ramen open doen valt het als de bekende oven. Ook zien we de bekende rijstvelden, buffels en witte vogels en veel lotus bloemen. Wij vinden ze wel gaaf, maar voor de chinezen is het net onkruid.

Onze militair is op weg naar zijn werk en zit daar een paar jaar. Per jaar heeft hij 2 keer een maand verlof. We hebben onze chineze coupe genoten wat foto's laten zien. Niet alleen zij vonden ze interessant, maar ook een buurman had inmiddels plaatsgenomen in onze coupe. Hij bleek op weg te zijn naar Vietnam. Door mijn intensieve chinese opleiding begrijp ik dat hij voor 2 jaar daar gaat werken, iets met vrachtwagens en motoren..... ofzo.

Het lijkt hier af en toe ook wel een markt op de trein. Er komen regelmatig verkopers voorbij; vooral met eten en drinken, maar ook boeken en je kan een dvd speler huren....

Tijdens het opladen van mijn mobiel had ik een wereldstekker nodig. Er liepen ook wat chinese zakenmannetjes rond die continu liepen te bellen en enigzins in paniek waren, omdat hun batterij op was. Ze hadden wel een oplader, maar die paste niet...... beetje vreemd maar goed. Ik kon ze met mijn wereldstekker niet helpen, maar wel met mijn multi tool. Ze waren zo ver dat ze graag de pinnetjes van hun adapter wilden verbuigen. Ik wilde graag zien hoe ze die gingen slopen dus gaf ik mijn multi tool....... het werkte en een paar chinezen waren blij. Als dank kreeg ik sigaretten aangeboden.... ik rook alleen niet.

Zoals al een keer eerder vertel heb je aardige chinezen, maar ook een paar echt lompe chinezen. Ik bespaar je de voorbeelden anders wordt ik weer pissig. Ik heb al een aantal keer tot 1.000 moeten tellen, maar het liefst zou ik er een.....

De studente ligt alleen maar te slapen, maar met onze militair heb ik nog wat gebrekkige communicatie. Zo begrijp ik wat het verschil tussen een chinees ontbijt, lunch en diner is. Daarvoor was mijn beeld dat ze de hele dag hetzelfde aten. Daarnaast blijken ze in het noorden vooral noodles te eten en in het zuiden vooral rijst.... we gaan het vast meemaken.

Na inmiddels aardig wat trein kilometers en vooral wat uren beginnen we aardig de trein gehad te hebben. Een kleine troost, er staan nog 2 kleine trajecten voor de boeg; 12 uur en 1,5 uur. De verveling is inmiddels aardig toegeslagen. En wat doe je als je klaar bent met vervelen..... stierlijk vervelen... :-)

Het schoonmaken van de trein gaat ook hard achteruit. In Rusland kwamen de dames nog 2 keer per dag met de stofzuiger. In Mongolie deden de mannen het een keer half en in China doen ze het met stoffer en blik...... op tapijt is dat vrij nutteloos. Maar goed, wij konden er weer over schrijven....

Het avondeten was ook wel apart. Er was alleen een chinese kaart dus we hadden maar wat borden van anderen aangewezen die er lekker uit zagen. Het nadeel is dat je van zo'n afstand niet ziet hoe pittig het is..... laten wij nu eens een keer mazzel hebben en precies de pittige gerechten hebben uitgekozen....... pffff. Daarnaast was het vrij druk en mochten we bij een chinees aanschuiven. We dachten dat we de chinese manier van eten inmiddels wel hadden meegemaakt..... dit was toch echt de overtreffende trap. Wat een smakken en slurpen zeg. Als ik mijn best doe lukt het me niet eens!!! De tafel was ook echt een ranzige bende toen hij klaar was....... daarna moest ons eten nog komen..... we hadden spontaan geen honger meer.

We zouden om 20.00 aankomen en dus gingen we een half uur van tevoren inpakken. Onze militair, Li Ning, Li voor intimi, wees ons er op dat de trein pas om 22.00 zou moeten aankomen. Zou moeten, want we hadden inmiddels ook een vertraging van 30 minuten...... laten we hopen dat onze transfer ook nog even blijft wachten. Bij de late aankomst bleek onze transfer nergens te vinden.....en we waren al gaar. Dat werd dus maar even bellen.......hij bleek onderweg te zijn of er al te zijn......????Zal wel dus, we wachten nog maar even. Gelukkig kwam onze transfer,want het was nog 1,5 uur rijden. Onderweg bleek het overal erg druk en gezellig te zijn......dat zag er dus goed uit!

Voor diegenen die nog eens een groot deel met de trein gaan reizen, speltip 38: neem een soort driehoekssleutel mee. Met dit systeem is ongeveer de hele trein in elkaar gezet, dus ook je eigen deur, ramen en toiletdeur. Erg handig als je daar zelf ook de controle over hebt.

Dag 24: Laatste dag Xi'an

Vanochtend een beetje uitgeslapen en onze spullen gepakt. Bij het uitchecken bleek dat we moesten betalen voor een handdoek.... konden ze niet meer schoonmaken zeiden..... wat een onzin! We moesten daar een hele euro voor betalen..... naar dat hotel gaan we dus ook nooit meer :-)

Vanavond rond 19.30 vertrekken we pas weer met de trein dus we konden deze dag nog de stad verkennen. Op weg naar 2 torens / tempels kwamen we wederom langs de China Post. Het was daar erg druk dus moesten we ook even kijken. Het bleek dat je daar kon darten voor wat prijsjes ofzo. Wij stonden op de 6e rij te kijken en uiteraard werd ik er als lange Chinees uitgehaald. Nu moet ik vooraf zeggen dat de afstand super groot was, er ontzettend veel wind stond, ik had een arm blessure, ik was uit vorm, ik erg werd afgeleid, de pijlen ruk waren, het bord erg klein, de druk voor het vaderland zeer groot was en nog veel meer factoren die het erg lastig maakten (zo wel genoeg smoezen toch?). Daar ging ik dus.... eerste pijl naast het bord en de andere 2 pijlen geen score.... het lag echt aan de argumenten die ik eerder had genoemd. Waarschijnlijk was het ook een komplot theorie..... al die Chinezen tegen mij..... het moest wel doorgestoken kaart zijn. Kortom: ik heb mijn best gedaan en het lag niet aan mij!

Nadat we snel zijn weggelopen waren we op zoek naar de Grote Moskee. We hebben een aardige tijd door een grote en vooral gezellige moslimbuurt gelopen, maar helaas geen Grote Moskee gezien. Na een lekkere lunch was het bij poging 2 wel gelukt, volg gewoon de verstopte bordjes....;-) Het was niet echt een mooie moskee, maar het was wel gaaf om te zien hoe zo'n groot complex in zo'n drukke wijk verscholen lag en vooral hoe rustig het daar was. De rustige plekjes en parkjes is iets wat je best veel in China ziet..... erg relaxed om gewoon even een middagje door te brengen. We mochten niet in de moskee zelf waar ze aan het bidden waren. Na het bidden vroegen ze nog wel iets over Al Qaida ofzo, maar daar begreep ik niet veel van en zijn we maar weggegaan :-)

Op de terugweg konden we het toch niet laten om nog wat souvenirs te kopen..... toch leuk dat afdingen.

's Middags kregen we te horen dat we oom en tante worden!!! Super leuk en gefeliciteerd Sanne en Dennis!!!! Het was al verdacht dat Sanne vlak voor de vakantie aan de cola was i.p.v. wijn.... ;-)

Aan het eind van de middag werden we door onze niet engelstalige chauffeur opgehaald en bij het station gedumpt. Hij heeft ons voor het gigantische station afgezet en gedag gezegd. Tot op heden bleef diegene bij ons en hielp ons wegwijs op het station.... helaas dit keer mochten we het zelf uitzoeken. Wederom moesten onze spullen door de bagagescan.... veel oponthoud, onhandig en vooral nutteloos.... een kernbom zou ze nog niet eens opvallen!!! Gelukkig hadden we een softsleeper en hoorden daar ook een speciale ruimte bij, een rustige koele wachtruimte met genoeg plaats en lekkere stoelen, erg relaxed. Uiteindelijk mochten we naar de trein en bleek dat we met 2 Chinezen in de trein zaten: een militair van 23 en en studente van 17. Zij spreekt geen engels en hij een beetje. Hij heeft gezegd dat hij ons zou helpen.... het wordt vast gezellig!

Dag 23: Terracotta leger en regen

Vandaag onze excursiedag naar het Terracotta leger en andere dingen. We moesten bij een ander hotel verzamelen. Op weg daar naartoe kwamen we langs de China post. Voor het gebouw stond erg veel personeel opgesteld in rijtjes met 1 iemand vooraan en muziek. Ze deden allemaal dezelfde dans. Het is voor ons nog steeds niet duidelijk of het ochtend gymnastiek was of iets anders. Het was in ieder geval erg opvallend hoe het personeel gehoorzaamd. Op het moment dat er iemand klapt en wat roept marcheren ze allemaal netjes in het gelid weg en was de volgende groep aan de buurt. Ik vind dat we daar in Nederland een voorbeeld aan moet nemen...... ;-)

Door de straten rijden ook 'schoonmaakauto's'. Dat zijn vrachtwagentjes met een grote watertank die gewoon alles over de straat sproeit. Je moet zelf maar zorgen dat je niet nat wordt. In Moskou hadden ze ook van dit soort dingen, maar deze zetten harde muziek aan. Er is dus nog iets van een waarschuwing....

Van de drukte van de avond ervoor is niet heel veel meer te merken, iedereen is aan het werk. Bij navraag bleek dat dit ook voornamelijk in het weekend te zijn. Hadden we op zondagavond toch mazzel om dat nog even mee te maken.

Bij de excursie zaten we samen met een zweedse en een engelsman die voor zijn werk (journalist bij Reuters) in China was. Wederom een kleine groep en ook nog gezellige mensen!

Het was vandaag een stuk aangenamer. Volgens onze gids, Jimmy, was het gisteren 37 graden en erg warm; gelukkig, het lag niet helemaal aan ons dat we het zo warm hadden.

Als eerste gingen we naar een museum waar ze het leven van 6.000 jaar geleden lieten zien. Wat wel grappig was dat daar een man buiten muziek stond te maken en het was dezelfde muziek als het voetbalnummer van Hazes uit '88..... wij hebben dus voor de bijbehorende tekst gezorgd... :-)

Daarna stond de 'originele werkplaats' van het terracotta leger op het programma. Hier werd uitgelegd hoe het was gemaakt en nog steeds voor souvenirs wordt gemaakt. Het gaat 7 dagen de oven in..... Da's best lang. Daar konden en mochten we foto's maken, want bij het echte leger zou dat niet vanaf zo dichtbij kunnen. Verder waren we niet verplicht om souvenirs te kopen, maar liep hij wel continu mee om te vertellen dat het de beste kwaliteit, de echte en de beste prijs was..... Hij wilde ons zelfs zo'n soldaat van 2 meter aansmeren..... was maar 1000 euro...... daar werd het dan wel voor naar NL opgestuurd. We hebben ons toch laten verleiden om 2 (kleine) soldaatjes mee te nemen.

De laatste attractie voor de lunch was de graftombe van een van de keizers. Dat scheen midden onder een berg te zijn..... een soort natuurlijke pyramide. Klein detail was dat iedereen die eraan had meegewerkt, 500.000 man, dood moest om het geheim te bewaren...... lekkere vent. De graftombe is nog steeds niet open en als je er in komt moet je ook dood...... gezellig volk die chinezen.

De lunch was een dieptepunt van het chinese eten; de eend was niet echt een eend te noemen, de rest was ook niet bijster lekker en de cola was ook al warm..... erg jammer, maar goed er is altijd een dieptepunt dus die hebben we dan nu gehad.

Na de lunch stond het Terracotta leger dan eindelijk op het programma. We werden bij de ingang met het busje afgezet, maar moesten daarna nog een behoorlijk stuk naar de echte ingang lopen. Gekscherend vroegen we ons af waarom we ze de ingang niet dichterbij hadden gemaakt..... dan kregen we waarschijnlijk meer waar voor ons geld.

Allereerst kregen we een soort 3D film te zien waar je een beetje duizelig van werd. Ze hebben dit leger pas in 1974 ontdekt.... dat is dus erg recent. Het was ontdekt door een lokale boer en die schijnt hier ook nog 3 keer per week te zijn om handtekeningen te verkopen. Er werd ons verteld dat als hij er was we geen foto's van hem mochten nemen. Hij bleek er niet te zijn...... als ze een andere Chinees hadden neergezet dan hadden we het echt niet gemerkt..... zij lijken allemaal zo op elkaar.

In de grootste hal staan naar schatting zo'n 2.000 beelden. In totaal zouden het er 6.000 moeten zijn. Ze weten het nog niet precies, want ze zijn nog steeds bezig met ze uit te graven en te restaureren. Geen enkele soldaat is heel gebleven. Ze stonden namelijk in gangen die zijn ingestort. Het is bijzonder groot. In het begin zien de meeste soldaten er goed gerestaureerd uit, maar verder naar achter is het een steeds grotere puinhoop en puzzle. Het lijkt er op dat ze er in het begin nog zin in hadden en daarna geloofden ze het wel.... :-)

Na de eerste grote hal was het begonnen met regenen en behoorlijk ook. Dat scheen wel bijzonder te zijn, want het had hier al 2 maanden niet geregend..... wat een geluk hebben wij zeg.... Wij hadden een kleine plu meegenomen en de andere 3 inclusief de gids waren het vergeten...... dat werd dus voor hun rennen naar de andere gebouwen. Het was misschien 100 meter, maar men was zeiknat. In de laatste paar gebouwen was niet al te veel te zien buiten ingestorte balken en daaronder zouden dan nog veel meer soldaten moeten staan. Verder heel veel delen van gebroken poppen..... dat zal nog wel een lastige sudoku worden.....

Na het laatste gebouw was het nog harder gaan regenen en was het nog veel verder teruglopen naar de ingang..... dat was dus het voordeel: gratis douche. Onze engelsman had inmiddels een plu gekocht. De paar keer dat het regende waren er in no time ook overal paraplus te koop. De gids weigerde om voor een plu te worden afgezet (2 euro) en was drijfnat. Op de terugweg moesten we uiteraard de verplichte stop maken bij een zijde fabriek. Diegene die ons rond leidde gaf ook aan dat we niets hoefden te kopen, maar noemde om de minuut ongeveer alle voordelen van de zijde dekbedden. Als we haar moesten geloven gaan we erg snel dood als we ze niet gebruiken......

Toen we met het busje de stad in reden bleek het daar al een lange tijd hard te regenen. De wegen waren op sommige plaatsen bijna onbegaanbaar, daar stond bijna een halve meter water, echt gave chaos!!! Gelukkig wilde de chauffeur ons bij ons eigen hotel afzetten zodat we niet nog natter zouden worden.

Na het eten zijn we nog even bij de Starbucks wezen 'schuilen', toch erg relaxed daar en handig dat het gratis internet heeft. Daarna was het een stuk minder gaan regenen en was het ondanks de natte bende weer gezellig druk in de stad.

Dag 22: Aankomst in Xi'an, bakoven

Om 07.00 begon de treinspeaker al dat we moesten opstaan.... en dat ging als een irritante wekker te lang door!!! Na even onder het gordijn naar buiten te hebben gekeken zagen we blauwe lucht....we waren dus in ieder geval niet meer in Beijing. Ondanks de aanwezige airco was het vannacht erg warm en hadden we niet lekker geslapen. Bij de aankomst in Xi'an (eindhalte) was het even zoeken naar onze transfer. Tussen de gigantische menigte zagen we een bordje met bekende namen. Het bleken onze niet engelstalige chauffeurs te zijn..... zolang ze ons maar naar ons hotel brengen. Vanaf nu hebben we geen excursies meer geboekt, maar worden we nog wel gehaald en gebracht..... op zich wel lekker met al die pestzooi. Bij het hotel aangekomen bleek het lekker in het centrum te zitten en stond er een bord voor de deur: 'proper dress required'..... komen we met onze bende en backpackers outfit.... gelukkig heb ik 2 maatpakken bij me... ;-) De kamer was netjes en na even een uurtje onze ogen te hebben dichtgedaan en ons lekker te hebben opgefrist zijn we de stad ingegaan. Het was inmiddels een aardige bakoven geworden..... wat een hitte! Dat hadden we tot nu toe niet meegemaakt en aangenaam was het zeker niet. Onze lichamen hadden er behoorlijk moeite mee. We wilden in ieder geval naar het terracotta leger en omdat het zo'n 2 uur rijden van de stad is wilden we het graag enigszins georganiseerd laten doen. In de 10 jaar oude Lonely Planet (voor de leken onder jullie; dit is de bijbel onder de backpackers reisgidsen) stond een aardig adresje en het bleek nog steeds te bestaan..... dan zal het wel goed zijn. Buiten het leger zaten er nog meer dingen in het programma; kortom morgen zouden we ons niet vervelen. We zouden hier 3 dagen zijn en aan het einde van de 3e dag gaan we met de trein weer verder. In de trein hadden we een beetje gelezen over Xi'an en buiten het terracotta leger hadden niet echt veel verwachtingen. Het is wederom een grote stad. Er zouden hier zo'n 8.7 miljoen inwoners moeten zijn. Ondanks de hitte was het erg druk op straat en blijkbaar was het koopzondag, want alle winkels waren open. Wij waren totaal nog niet gewend aan de warmte en liepen er een beetje als zombies bij; van de ene airco ruimte naar de andere.... ' Avonds hadden we 2 restaurantjes op het oog en beiden konden we na veel lopen niet vinden. Door de hitte zijn blijkbaar alle chinezen hun engelse woordjes vergeten dus ook die konden ons niet verder helpen..... Wij waren de hitte inmiddels ook zat en zijn daarom maar de eerste de beste airco restaurant ingelopen...Pizzahut Daar hadden ze wel super lekkere koude drankjes... het was dus toch een klein succes. Na het eten bleek het iets aangenamer en was het nog veel drukker. Het leek wel een vrijmarkt. Overal werd van alles verkocht en vooral eten. Het is merkbaar dat we een stuk zuidelijker zitten. De mensen leven hier veel meer op straat. Het is dus zeker geen saaie stad. Het verschil met Beijing is toch wel aardig. Het is hier toch iets smerigers, ondanks de vele schoonmakers en er zijn meer bedelaars en zwervers. Het aftellen is langzaamaan begonnen. Nog maar anderhalve week. Rusland en Mongolie lijken alweer een paar vakanties geleden....het voelt als een kleine wereldreis!!!

Dag 21: 9 million bicycles en 2 Hollanders in Beijing

Vandaag de allerlaatste dag in Beijing. Vanavond vertrekken we met de trein naar Xi'an. Na onze pestbende enigszins te hebben ingepakt werden we gebeld dat onze fietsen beneden klaar stonden.... twee goede fietsen (zelfs de remmen deden het). Ondanks dat het zaterdag was, dus minder druk, was het toch nog aardig druk. We vonden het meteen al super leuk..... midden tussen al die fietsende chinezen op die chaotische wegen, super!!! Er zijn hier vele soorten fietsen; gewone, bakfietsen, overdekte fietsen, met motor en zonder motor. Buiten de auto's gaan bijna alle andere vervoersmiddelen met een motor elektrisch. Het nadeel daarvan is dat je ze niet hoort aankomen. Er zijn best veel fietspaden, maar die worden bijna niet gebruikt..... de weg is van iedereen en daarom gebruikt ook iedereen elk gedeelte van de weg. Het lijkt chaos, sterker nog het is chaos, maar het regelt zich vanzelf. Er staan ook van die palen langs de weg, die we in Nederland verkeerslichten noemen, maar die gelden alleen voor de mensen die geen haast hebben. Alle anderen 'mogen' gewoon doorrijden. Er staan op elk kruispunt ook verschillende mannetjes die het verkeer lijken te regelen, ze hebben een fluitje, een vlag en een soort van uniform, maar waarschijnlijk komen ze elke dag met een groot complex thuis..... niemand luister naar hun. Je moet daarom goed opletten, maar het is gewoon een grote kermis, erg lachen. Onze bestemming waren de Olympische stadions; de kube en het vogelnest. Daar in de buurt gekomen bleek het bijna drukker dan andere toeristische attracties, onzettend druk!!! We konden gelukkig veel dichterbij komen dan we eerder van de week met de auto waren langsgereden, maar helaas was het een paar 100 meter rondom afgezet, jammer maar toch leuk om het gezien te hebben. Onderweg zie je op de fiets zo veel meer van het Chinese leven. Het is daarom echt een aanrader!!!We hebben speciaal nog wat zijstraten genomen om zo door enkele hutongs te fietsen die niet zo toeristisch waren als diegene die we eerder deze week hebben bezocht, hierbij totaal geen gevoel van onveiligheid. Dat geldt overigens voor heel Beijing. Onderweg naar het Olympisch dorp zien we ontzettend veel mensen met rode armbandjes. Ze doen niet veel meer dan langs de weg zitten, maar het zijn er ontzettend veel. Waarschijnlijk zijn het vrijwilligers voor Olympische spelen en is er een soort 'oefendag'. Ze zijn zowiezo erg druk voor de O.S. bezig. Vandaag zijn ze bijna overal bloemen aan het planten. Ik hoop dat Nederland ze heeft geleverd, want het zijn er bizar veel!!! 's Middags hebben we rustig aan gedaan. Lekker in de Starbucks gezeten; beetje koffie, beetje internetten, beetje lezen. 's Avonds weer bij de tent gegeten waar we ook de eerste keer in Beijing hebben gegeten (en dus ook de laatste keer in Beijing). Het was weer heerlijk en lekker chaotisch. De prijs slaat ook nergens op. We hebben met zijn 2-en gewoon gegeten en gedronken: 68 Yuan, iets meer dan 6 euro. We hebben inmiddels 2 paraplu's want dat schijnt in China een 'must' te zijn. Het zijn niet van die grote westerse, maar van die kleine (chinese) paraplus die bij windkracht 2 kapot gaan.... De chinezen hebben ze altijd bij zich..... bij een paar druppels en bij een paar zonnestralen..... multi funtioneel. Na even in de hotellobby te hebben doorgebracht kwam onze gids ons halen voor de transfer naar het treinstation. Zoals bij elk vertrek regende het ook vanavond weer. Volgens onze russische gids zou het geluk brengen..... wij hebben inmiddels al aardig wat geluk!!! Op het station aangekomen bleek het een gigantisch station te zijn; wat groot en veel mensen!!! We moesten ook met onze bagage door de scanner heen; waarom geen idee, want er werd totaal niets mee gedaan.... Wij konden wachten in een speciale ruimte terwijl onze gids op chinese wijze professioneel voordrong om onze kaartjes te regelen. Uiteindelijk mochten we aan boord. Het was een super mooie trein die er vrij netjes uitzag. Ieder bed had een eigen tv! Alleen jammer dat er maar 4 kanalen waren met elke 15 minuten de herhaling....., maar goed; leuk idee. De reis zou dit keer een korte reis naar Xi'an zijn. Vertek om 21.30 en zonder stop aankomen om 08.30.... dus een nachtje slapen in de trein. We zaten met zijn 2-en in een 4 persoonscoupe en hoopten dat dat zo zou blijven....., maar helaas. Er kwam een chineze gids naar ons toe. Er zaten 4 amerikaanse dames in 2 delen verspeid in de trein en dus 1 helft bij ons, of wij 6 wagons wilden verhuizen..... daar hadden we niet zo veel zin in. Het zou immers maar een nachtje slapen zijn in de trein, waar zouden die dames zo moeilijk over kunnen doen??? Het antwoord kwam al snel. Twee typisch amerikaanse dames kwam al giegelend de coupe in...... ze gedroegen zich als 2 kleuters die voor het eerst met de trein gingen. 'Hoe moesten ze in godsnaam daarin slapen.....?' Er werden 4 flessen bier op tafel gezet en na even kort kennis te hebben gemaakt (wat nep allemaal!!!) hebben ze de hele avond met bier op de gang doorgebracht. Ze bleken al 2 maanden in China te zijn voor NBC voor de O.S. Zondag was hun laatste vrijedag en daarna zouden ze 3 maanden zeven dagen per week moeten werken (zeiden ze). Wij waren aardig gaar en ondanks het kippenhok op de gang zijn wij gaan slapen. We hebben ze niet meer horen gaan slapen.....

Dag 20: Mao

Vandaag de eerste dag voor ons zelf in Beijing. We wilden in ieder geval langs Mao Zedong, de stichter van de volksrepubliek China. Hij ligt op het Plein van de Hemelse Vrede en op weg daarnaar toe werden we aangesproken op onze rugzak en cameras....die mochten niet mee. Diegene die ons aansprak liep met ons mee en liet ons zien waar we die konden afgeven. Hij nam onze rugzak over en drong behoorlijk voor en dat scheelde veel tijd..... erg relaxed, maar uiteindelijk wilde hij natuurlijk geld er voor.... ach een paar Yuan had hij wel verdiend. We hadden verwacht dat er een lange wachtrij zou zijn, maar dat viel heel erg mee. Er was wel veel volk, maar je moest best snel doorlopen. Daar kennen ze wel het principe van snel geld verdienen. In de wachtrij werd van alles en nog wat verkocht. Je kon ook bloemen kopen en voor het graf neerleggen. Volgens ons brengen ze die berg bloemen na een uur gewoon weer terug naar het stalletje om weer te verkopen. Na de wachtrij mochten we ook even kijken. Het was een grote glazenkist en hij leek op een pop, maar dat doen doden zowiezo al snel. Na Mao zouden we fietsen gaan reserveren voor morgen. We wilden namelijk nog een keer zelf naar de Olympische stadions en met de fiets in de chaos van Beijing leek ons dat wel leuk. We hadden ergens een flyer vandaan en gingen op zoek naar dat adres. Na veel zoekwerk bleek dat je er via een zij ingang van een hotel moest komen, vervolgens 4 etages onder de grond en daar zat ergens een klein hokje..... maar goed; we hadden het gevonden. We wilden eigenlijk een tandem, maar die was al gereserveerd...... dan maar een gewone fiets. Voor 10 euro hadddden we 2 fietsen een halve dag en kwamen ze ze ook nog brengen en halen naar het hotel..... kennen ze het principe van winst hier niet? Bij de fietsenverhuur was een grote winkelstraat (wat bijna heel Beijing is) waar ontzettend veel olympische winkels zaten. Niet eens op elke hoek, maar zelfs ook er tussen. Uiteraard konden we het ook niet laten om wat dingetjes te kopen. Verder zat er ook een straat waar veel eten op stokjes werd verkocht. Wat onze meeste aandacht trok waren nog levende schorpioenen die ook aan die stokjes zaten..... we hebben het maar niet geprobeerd. Ellen was inmiddels aan de SARS, want ze liep aardig te hoesten en te roggelen.....ze had zich dus al aardig aangepast aan de chinezen :-) Vandaag voor het eerst zelf eten besteld, maar dat was nog niet helemaal een succes. Het lag waarschijnlijk aan de tent die we hadden uitgekozen, want het was voornamelijk een thee tent. Dat merkte we ook bij bestellen van een ice tea. Je hebt toch een beetje het beeld van een ice tea uit Nederland, maar die zijn toch een stuk zoeter dan hier. Hier is het echte koude thee met ijs. 's Avonds zijn we naar een circus theater gegaan. Onze gids had buiten het programma kaarten voor ons geregeld en ging ons zelfs brengen met de auto. De laatste was op zich niet nodig. We hebben er ongeveer een uur over gedaan. Met de metro waren we er zeker binnen 20 minuten geweest. Het voordeel was wel dat we niet zo lang hoefden te wachten. In de auto vroeg ik nog aan de gids wat de jongeren in het weekend hier doen. Ik had wel iets verwacht aan uitgaan, maar volgens hem zijn ze dan voornamelijk aan het studeren. Dat is hier enorm belangrijk..... presteren staat hier hoog op de prioriteitenlijst. Het circus was super gaaf!!! Er zaten echt bizarre acts bij, bizar om te zien wat sommige mensen allemaal met hun lichaam kunnen. Vooral wat een jongen op een touw allemaal kon was echt gaaf!!! 's Middags was weer een groep Nederlanders aangekomen in het hotel waaronder ook Jeroen en Lysbeth. We waren hun op de eerste dag in Moskou en in Mongolie ook al tegengekomen. 's Avonds zijn we even met hun wat wezen drinken. Erg leuk om te horen wat zij tijdens hun verlenging in de Gobi woestijn allemaal hebben meegemaakt. Wij konden hun al enkele do's en don'ts van Beijing vertellen. Ook kwamen we in die tent een Nederlander tegen die hier chinees aan het leren was. We vroegen hem wanneer hij hier voor het laatst zon/blauwe lucht had gezien, maar het antwoord was NIET!

Dag 19: 3e en laatste excursiedag in Beijing

Vandaag was de laatste van 3 excursiedagen in Beijing. Daarna hebben we nog 2 dagen voor ons zelf. Het startte vandaag pas om 10.00 dus we konden eens lekker uitslapen. In de ochtend zijn we naar het Zomerpaleis gegaan. We vonden dit eigenlijk nog mooier dan de Verboden Stad. Wederom was het een groot complex. Het verschil met de Verboden Stad is dat daar voornamelijk tempels en andere gebouwen staan. In het Zomerpaleis is het voornamelijk natuur en hier en daar tempels en paleizen. Je kunt er erg mooi wandelen en ook hier zijn wederom veel hang ouderen. Waarschijnlijk is Henk Jan Smits hier aan het bijsnabbelen met zijn Idols, want op veel plekken werd er muziek gemaakt en gezongen. Erg vermakelijk om te zien, want verstaan doen we het zeker niet..... alleen de X-factor hadden ze niet. Tussen de middag hadden we een lunch waarbij geen stokjes en wel bestek aanwezig was. Dat was erg verdacht....zouden we wel bij een Chinees zitten? Na de lunch zouden we een kijkje nemen bij het Olympisch dorp en het Business district met een paar mooie gebouwen. Dat kijkje bleek wel erg letterlijk. We reden op de snelweg voorbij het Olympisch dorp en ergens in de smog konden we vaag het Nationaal Stadion en de Kube (zwembad) zien..... we zijn niet eens gestopt. Zonde van de benzine en de tijd. Ook het Business district zijn we hard doorheen gereden. We waren daarom al erg vroeg klaar met het programma. Onze andere 2 excursiegenoten zouden om 17.00 al worden opgehaald om weer verder te gaan met de trein..... het diner was daarom volgens de gids erg lastig..... (hij had waarschijnlijk geen zin om voor de 3e dag oprij met ons te gaan dineren). Vanaf het tweede deel van de middag hebben we daarom ons eigen plan gemaakt. We zouden voor de laatste keer naar de Silk Market gaan... we wilden nog een paar dingen hebben..... en vooral een extra tas.... Op de terugweg naar het hotel was waarschijnlijk de metro gratis, want het was ontzettend druk. We moesten 1 halte voor het hotel overstappen en besloten maar te gaan lopen, want het zou nog wel even duren voordat we er in een metro bij konden. Eenmaal boven gekomen begrepen we waarom het zo druk was..... het plenste buiten. Onze gids had ons bij aankomst in Beijing nog aangeraden om altijd een paraplu mee te nemen, net zoals alle andere chinezen.... wij zijn uiteraard eigenwijs en hadden dat niet gedaan. Gelukkig verkopen ze als het gaat regenen bijna overal van die dingen.... wij dus maar snel 1 gekocht. Het was goedkoop (en toch te veel betaald) en dat merkte we al snel..... het was een chinees formaat (erg klein) en hij was al snel kapot, maar goed we waren minder nat dan zonder plu..... Het bleef verder de hele avond regenen en het plan om 's avonds de stad in te gaan ging dus niet door. We zijn daardoor in de Starbucks tegenover ons hotel beland. Daar hebben we heerlijk in 2 luie stoelen de hele avond gezeten; beetje lezen, dit reislog bijwerken en plannen voor de laatste 2 dagen gemaakt.