Na gisteravond nog de tweede helft van Ned-Ita te hebben gekeken hebben we uiteraard lekker geslapen. De laatste dag in Moskou, want vanavond laat stappen we op de trein naar Irkutsk (Baijkalmeer). Dat wordt spannend, want we zijn (volgens Dimitri, ons lokale aanspreekpunt) de enigste van de reisorganisatie. De anderen zijn gisteren al op de trein gestapt.

Vandaag wilden we o.a. naar het mausoleum van Lenin. Op weg naar het Rode Plein liepen we in een stil zijstraatje met nog 1 andere persoon.....een grote norse politie agent. We probeerden hem niet aan te kijken en hem te ontwijken, maar helaas....paspoort!!! Volgens de reisgidsen schijnt de politie nogal eens toeristen aan te houden met het verzoek om je paspoort in te zien. Klopt alles, dan verzinnen ze wel iets wat niet klopt om je vervolgens een boete te laten betalen. Nou daar gingen we dan... We wilden onze telefoon al pakken om eventueel de ambassade te bellen (schijnt ze af te schrikken). Hij keek even snel in ons paspoort en vroeg of we russisch spraken: 'Net' (=niet) ;-) Blijkbaar had hij een goede dag en mochten we verder...... Pffff, wat een opluchting!!!

Uitindelijk bleken we bij het mausoleum van Lenin minder geluk te hebben. Het is de komende 5 dagen dicht vanwege de nationale onafhankelijkheidsdag die de 12e is...

Tegenover het mausoleum van Lenin staat (uiteraard) een gigantisch mooi en groot gebouw: de GUM. Het was het oude handelscentrum van Moskou en nu zitten alle grote merken daar.....we hebben daar helaas niets gekocht.....behalve dan enkele ansichtkaarten. Deze hebben we op ons gemak in de russische Mc Donald zitten schrijven. Om ze te kunnen versturen hadden we uiteraard postzegels en een goede brievenbus nodig. We hebben iets van postzegels gekocht en hopen dat het de juiste zijn....als jullie moeten bijbetalen.....we hebben ons best gedaan! ;-) Hiervoor zullen ze eerst moeten aankomen en dat was de tweede uitdaging. Er stonden 2 bussen (en we hopen dat ze voor de post bedoeld zijn...). In het kader van risicospreiding hebben we in elke bus de helft gedaan......we zijn dus erg benieuwd of er iets gaat aankomen.

Uiteindelijk zijn we nog door wat parken gewandeld en hebben we nog 2 van de 7 zusters gezien (7 wolkenkrabbers, een prestigeproject van Stalin). De eerste was moeilijk te vinden. We waren uit de metro via een gebouw naar buiten gelopen en het moest in de buurt zijn. We konden geen straatnamen vinden en liepen daarom maar een rondje om het gebouw, want dan zouden we het wel moeten zien....., maar we konden het nergens zien..... totdat we omhoog keken. Het bleek dat we er al een rondje omheen hadden gelopen.....

In Nederland gebeurt het regelmatig dat mensen oversteken over straat (zonder dat het is toegestaan). In Moskou hebben ze daar de oplossing voor: maak de straten 2 keer 5 a 6 banen breed, zorg dat er geen verkeersregels worden gehandhaafd waardoor iedereen als idioten rijdt en gegarandeerd dat je er niet eens over nadenkt om over te steken. Bij de meeste wegen zijn daarom ondergrondse tunnels gemaakt.

In het hotel hadden we een late checkout geregeld zodat we nog een laatste keer ons konden opfrissen voordat we bijna 4 dagen de trein in zouden gaan. Ondertussen moest Rusland aan de bak op het EK. Uiteraard waren we voor Guus (wiens foto op diverse billboards door de stad te zien is), maar voor de Russen zou een overwinning misschien ook iets aan die norse gezichten kunnen veranderen.....helaas: 3-1 verloren dus waarschijnlijk kijken de russen de komende dagen nog chagerijniger dan normaal...

De mode in Moskou is een verhaal apart. Waarschijnlijk is het erg hip om er zo bij te lopen maar wij konden er maar niet aan wennen. Netkousen al over, voornamelijk aan de benen (alleen de vrouwen) maar ook als handschoen te dragen(zowl vrouwen als mannen...). Draag daarbij een korte broek en als kapsel een pony en je bent klaar om je in Moskou op straat te begeven.

Uiteindelijk werden we door Marina opgehaald met nog iemand (Maarten) om naar de trein te worden gebracht. We waren dus toch niet helemaal 'alleen'. Het viel deze avond erg mee met de files waardoor we dus ruim op tijd op het station waren. In de auto werd uitgelegd hoe het werkte in en om de trein. We voelden ons net weer een klein kind die voor het eerst met de trein ging....en spannend was het toch wel een beetje. Paspoort, ticket, geld en een mobiel moesten we altijd bij ons houden voor het geval we bv. de trein zouden missen bij een tussenstop op een van de vele stations.

We zaten in ieder geval met Maarten, dus met zijn 3-en in de coupe. Het was niet druk en de trein vertrok om stipt 23.25 vanuit Moskou. Gelukkig heeft deze trein dezelfde eindbestemming als ons: Irkutsk. Hierdoor zullen we hopelijk niet zo snel de halte missen. Na even kennis te hebben gemaakt met Maarten bleek dat de 4e plaats toch niet leeg bleef. Even voor de beeldvorming; de coupe is 1.75 bij 2.00 meter. Voor 4 personen...!! Gezellig... ;-) Alexi, onze russische vriend bleek net op tijd de laatste wagon te hebben gehaald en door de trein gelopen te zijn. Wij zitten in wagon 6 van de 17. Alexi (32) spreekt helaas zeer gebrekkig engels. Hij was voor zijn werk in Moskou, logistiek specialist, en is weer op reis terug naar Perm. Morgen om 20.00 komt hij aan. Alle treintijden zijn in Moskou tijd. Wij moeten om 04.00 in Irkutstk aankomen, maar gelukkig is dat in lokale tijd 09.00. We moeten opletten dat we geen trainleg krijgen....;-) We houden namelijk tot aan Beijing de Moskou tijd aan, maar ondertussen rijden we door enkele tijdzones heen.

Om het ijs te breken heeft Alexi, volgens goed Russisch gebruik meteen 4 halve liters bier gehaald, maar een gesprek was door zijn gebrekkige engels erg lastig. Buiten was door het donker helaas niet veel te zien. Na nog een paar biertjes hebben we ons maar in ons bed gewurmd.....eens kijken waar we de volgende ochtend wakker zouden worden.