We waren betijds opgestaan en dachten op een gegeven moment te moeten uitstappen. Het klopte qua tijd en de cyrilische letters van het station kwamen ook wel aardig overeen. We werden door de provodnika in de gang tegengehouden. Het bleek iets van Irkutsk oost ofzo. Uiteindelijk zijn we op het juiste station uitgestapt en zochten we onze gids. Er kwam een 'jong meisje' op ons afgelopen met een bordje: mr. Petri +1. Het was onze gids Lena en ze bleek niet echt engels te spreken en leek redelijk zenuwachtig. Uiteindelijk reden we met een busje door Irkutsk heen, waar we de volgende dag zouden slapen, op weg naar Letsvianka aan het Baijkalmeer. Onderweg probeerde Lydia nog wat over de stad te vertellen, maar dat ging meer in de trant van: als je net rechts had gekeken dan had je dit en dat kunnen zien....ach je kan niet altijd een goede gids hebben, zolang ze ons maar naar het hotel brengt.

Het hotel bleek een soort Davos te zien. Het was een mooi hotel met eeen super mooi uitzicht. Je keek het uit over het baijkalmeer met op de achtergrond bergen met besneeuwde toppen. Het baijkalmeer is een van de grootste zoetwatermeren ter wereld; 60 km breed, 640 km lang en op sommige plaatsen meer dan 1600m. diep. Het bevat meer water dan de 5 grootste meren van Noord Amerika samen!!! Het staat daarom bekend als de parel van Rusland.

Het was behoorlijk koud, maar doordat het nog een beetje zonnig was was het wel aangenaam. In het hotel wilde we eindelijk douchen, want dat kon geen kwaad na 4 dagen trein.....het bleek zo'n super space cabine te zien met allemaal toeters en bellen; muziek, overal douchekoppen, afzuigsysteem en een paar kranen......, maar gewoon even douchen was best lastig.

Na het douchen was ik behoorlijk nieuwsgierig naar de uitslag van Ned-Fra. Helaas had Gerard mij niet op de hoogte gehouden via sms (erg jammer...:-( )

Uiteindelijk zagen we wat hoogtepunten van de wedstrijd en als ik kon tellen had Ned er meer in geschoten dan Fra...:-)

Na het douchen zijn we meteen naar een mooi uitzicht punt gelopen op 750m hoogte. Daar waren we uiteraard niet alleen. Naast toeristen waren er ook een paar Russen die daar uitgebreid gingen barbequen. Ze waren bezig het vuur aan te steken, wat mij natuurlijk interesseerde en naar mijn mening niet handig werd uitgevoerd. De Rus die daarmee bezig was wenkte mij om dichterbij te komen. Ik dacht dat hij van mijn expertise gebruik wilde maken, maar dat was niet zo. Hij pakte een fles vodka en wilde die delen. Voordat ik het wist stond ik al met een glas vodka in mijn handen die ik niet meer kon weigeren. Daarna wilde hij meteen weer bijvullen, maar dat leek mij toch niet zo'n goed plan. Met een beetje laggen en 'net', 'net','net' heb ik dat maar afgewezen.

Op weg naar beneden was behoorlijk bewolkt geworden en waren het voor ons gevoel Siberische temperaturen aan het worden. Letsvianka was niet groot, maar wel toeristisch; er zou dus toch wel het een en ander te beleven moeten zijn. Het was een redelijk eind wandelen, maar er was toch eigenlijk helemaal niets. Samen met het koude, grauwe weer was het behoorlijk saai.....