Vanochtend was ik al vroeg wakker en omdat ik toch niet meer kon slapen en benieuwd was waar we inmiddels waren ben ik er maar uitgegaan. Het leek nog rustig dus ik besloot vast mijn gratis ontbijt te halen, want dat kon alleen tussen 07.00 en 08.00. Aangezien het gratis was, was ik niet de enige. Er stond gewoon een rij. Uiteindelijk had ik een plaatsje en van een gratis ontbijt moet je ook niet te veel verwachten.....2 droge witte boterhammen, 2 koude gekookte eieren en vage thee. Eieren staan tot nu toe bijna elke ochtend op het menu, dus daar hebben we er nu wel genoeg van gehad.

Een van de dingen die meteen opvalt in het chinese landschap is de smog. De zon schijnt, maar je kan niet echt ver kijken. Er is veel landbouw grond en we zien ook de eerste tekenen van de grote hoeveelheid chinezen. Waarom zou je machines om te graven of voor de landbouw gebruiken als je ook gewoon een flink aantal chinezen kan inzetten?

We hebben onderweg al enkele delen van de muur gezien....alleen het was wel ver weg. Verder was het erg heiig en daardoor kon je helaas niet ver kijken. Dat heeft voor een deel met het klimaat te maken, maar ook zeker met de smog. De laatste 100 km voor Beijing was erg mooi. We reden door een diep dal omgeven door veel hoge en groene bergen; erg mooi!!! Eindelijk hebben we Beijing bereikt. Het was al erg warm en vooral vochtig.

Ons hotel bevindt zich midden in het centrum, ideaal!!! Na onze spullen in het hotel te hebben gedumpt en even lekker gedouched te hebben zijn we meteen de stad ingegaan. Eerst even geld gehaald (Yuan) anders komen we niet ver. Daarna naar de supermarkt voor wat voedsel voor de komende dagen en vooral fruit. Dat hebben we nauwelijks in Rusland en Mongolie gehad. Daarna zijn we naar de Silk Market gegaan. Het is een soort markt van 6 verdiepingen waarin veel kraampjes staan en nog veel meer verkopers die erg aanwezig zijn! Elke verkoper die je passeert spreekt je aan en biedt je van alles aan, m.a.w. het is een kippenhok en als je ze niet negeert wordt je gek. Het eerste wat we hebben gekocht was een memorystick. We hebben redelijk wat afgedongen en net iets onder Nederlandse prijs meegenomen. Achteraf gezien hebben we veels te veel betaald. Bij het volgende hebben we de perfecte manier gevonden. Noem een asociaal lage prijs (minimaal een tiende) en blijf daarbij. Daar zullen ze niet in de buurt komen. Loop vervolgens weg en per meter keldert de prijs. Na 10 meter bieden ze uiteindelijk wat je vroeg. Het resultaat is dat onze ogen veels te groot zijn en we al veel te veel gekocht hebben. De 'echte' Asics die Ellen gekocht heeft gingen in bv. 1 minuut tijd van zo'n 48 euro naar 4,60 euro. Ik heb daar tevens 2 maatpakken laten aanmeten. Dat betekent dat we morgen en overmorgen terug moeten voor het afmeten en ophalen; erg gevaarlijk :-)

In de metro was het even behoorlijk wennen. Het begon al bij de kassa. Wij willen een kaartje kopen bij het loket en er komt iemand aanlopen en zonder blikken of blozen dringt hij voor......ok werkt dat hier zo. Vervolgens

staan we te wachen bij de metro en daar schijnt een wedstrijd te zijn om zo snel mogelijk in de metro te komen, mensen die er uit willen moeten dat maar proberen als iedereen erinzit.......pffff ik dacht dat ik lomp kon zijn. Bij de volgende halte moesten we overstappen en stonden we uit te zoeken waar we heen moesten.....nog een beetje perplex en gefrustreerd. Komt er een chinees aanlopen en vraagt in goed engels of hij ons kon helpen. Dat was niet nodig, maar hij legde toch een en ander uit over de metro (ongevraagd). De Chinezen zijn dus totaal verschillend. De behulpzaamheid wordt ook erg gestimuleerd met grote reclameborden waarin wordt opgeroepen om behulpzaam en vrolijk te zijn voor de komende Spelen.

Reclame zie je hier ook overal, maar het toppunt is toch wel dat als de metro in de tunnel rijdt met een snelheid van zo'n 70 km per uur er reclame op zeer lange schermen aan de muur te zien is. Deze reclame lijkt stil te staan, maar in werkelijkheid gaat deze met de snelheid van de trein mee, echt bizar!

Wederom weer een indrukwekkende dag waarin we erg veel gezien en meegemaakt hebben. Zo rij je 24 uur geleden nog door de woestijn in Mongolie en aan het einde zit je in de bizar grote en hectische stad Beijing!