Dag 8: Irkutsk

We hebben redelijk uitgeslapen, want onze gids kwam ons pas om 11.00 halen. Het ontbijt, in dit luxe hotel, was on-Russisch: het was lekker en er was van alles.

Om 11.00 werden we opgehaald door onze gids. Het was dit keer niet Lena, maar de bestuurder van de vorige keer. Hij vertelde dat Lena een toersime opleiding deed en een soort van stage liep en vandaag weer naar school moest. Dat verklaarde haar onzekerheid en deels haar gebrekkige engels. Ook bleek ze al 20 te zijn. Wij zouden haar niet meer dan 15 hebben gegeven.....

Deze gids sprak wel goed engels en daarom konden we goed met hem communiceren. Zo vertelde hij dat de weg die tussen Irkutsk en Letsvianka was aangelegd had de bijnaam "Eisenhouwerweg". Eisenhouwer had aan Stalin aangegeven dat hij naar het Baijkalmeer wilde komen. Er was toen nog geen weg en Stalin had besloten dat er even 70 km snelweg aangelegd dienden worden in 2 maanden tijd. Er is toen 24 uur per dag aan gewerkt......uiteindelijk is Eisenhouwer niet gekomen. De locals zijn Eisenhouwer er toch nog steeds dankbaar voor.

Dimiti betaald ook geen belasting en pensioen, volgens hem is de gemiddelde levensverwachting zo'n 60 jaarin Rusland; hetzelfde als de pensioenleeftijd.

Onderweg stoppen we bij een openlucht museum. We hadden geen idee wat we daar konden verwachten. Het bleek dat ze daar oude huizen uit Siberie naartoe hadden verplaatst, omdat ze daar moesten verdwijnen en ze toch de historie enigszins wilden bewaren. Hij had leuke verhalen, maar zullen we jullie niet mee vermoeien (dat doen we al genoeg).

Uiteindelijk zijn we naar Irkutsk gegaan. Volgens de Lonely Planet zou deze stad vol mooie oude huizen staan met veel mooie bewerkingen. Het klopt dat er veel oude houten huizen waren, maar mooi waren ze zeker niet; wat zonde! Verder was er eigenlijk niet veel in de stad te beleven wat op zich ook niet erg was, want we waren er maar een halve dag.

's Avonds in een leuke tent gegeten. Ze hadden er alleen een russische kaart dus we hebben ons maar laten adviseren. Uiteindelijk was het eten super lekker!!! Het was alleen nog even spannend wat de rekening zou zijn, aangezien er allemaal dure wijnflessen lagen en we niet echt de prijzen hebben gezien....gelukkig viel de rekening en konden we onze laatste roebels op de trein morgen opmaken.

We probeerden op tijd te gaan slapen, want om 04.00 stond wekker voor etappe 2 met de trein.

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *